Ψάρια και Ψάρεμα

Ακόμη ένα λεοντόψαρο πιάστηκε στα δίχτυα επαγγελματία ψαρά στις αρχές Μαρτίου στην περιοχή Πρασονήσια του Γούδουρα της Κρήτης.

Αυτή είναι η δεύτερη φορά, καθώς το συγκεκριμένο δηλητηριώδες ψάρι είχε κάνει την εμφάνισή του πριν από οκτώ μήνες. Πιάστηκε σε βάθος 35 μέτρων, ενώ ο αλιέας που το εντόπισε το παρέδωσε στις αρμόδιες Αρχές.

Το συγκεκριμένο ψάρι είναι ένα από τα πιο επικίνδυνα και δηλητηριώδη που κολυμπούν στις θάλασσες αυτού του πλανήτη και έχει κάνει την εμφάνισή του τα τελευταία χρόνια στη Μεσόγειο μετά τη διάνοιξη της νέας Διώρυγας του Σουέζ. Παρότι βρώσιμο, αν κάποιον τον τρυπήσουν τα αγκάθια του, στην περίπτωση που είναι αλλεργικός, το τσίμπημα μπορεί να είναι θανατηφόρο.

Στην περίπτωση που δεν είναι κάποιος αλλεργικός, το τσίμπημά του πονάει τρομερά και ο πόνος διαρκεί ακόμα και μήνες.

Το ψάρι βρίσκεται στο Αλιευτικό Ινστιτούτο του ΕΛΚΕΘΕ, όπου θα γίνουν αναλύσεις για να μελετηθεί η εξάπλωση και η συμπεριφορά του συγκεκριμένου είδους. Μέχρι τώρα και μετά την εμφάνιση του πρώτου ψαριού στον Μακρύ Γιαλό έχουν εντοπιστεί ακόμα 2-3 σε περιοχές νότια του Ηρακλείου. Αυτοί που κινδυνεύουν περισσότερο είναι οι ψαράδες, οι οποίοι πρώτοι έρχονται σε επαφή. Η βασική οδηγία που δίνεται σε περίπτωση που κάποιος τσιμπηθεί από λεοντόψαρο είναι να βάλει το σημείο σε πολύ ζεστό νερό. Σε περίπτωση που κάποιος εντοπίσει ένα λεοντόψαρο μπορεί να επικοινωνεί με το Αλιευτικό Ινστιτούτο του ΕΛΚΕΘΕ και την κα Νότα Περιστεράκη στα τηλέφωνα 2810 337830 και 2810 337818.

Πηγή: cretapost.gr

Στην Ελλάδα είναι γνωστά ως «διαβολόψαρα», στο εξωτερικό ως «manta ray» (σαλάχι μάντα) – σε κάθε περίπτωση, πρόκειται για ένα ιδιαίτερο μέλος του θαλάσσιου ζωικού βασιλείου, με ασυνήθιστη εμφάνιση – και οι εμφανίσεις του, ως εκ τούτου, προκαλούν αίσθηση, όπου και αν γίνονται.

Χαρακτηριστική περίπτωση είναι η «επίσκεψη» ενός ιδιαίτερα μεγάλου εκπροσώπου του είδους σε ψαράδες που βρίσκονταν στα ανοιχτά του Χίλτον Χεντ (Hilton Head), στη Νότια Καρολίνα των ΗΠΑ, η οποία κατεγράφη σε κάμερα. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις τους, το πλάτος του πλησίαζε τα πέντε μέτρα. Δείτε το video που ακολουθεί:

Πηγή: huffingtonpost.gr

Ένα σπάνιο μικρό φαλαινοδέλφινο έπιασε στα δίκτυα του ο Κισσαμίτης ψαράς Μιχάλης Γοναλάκης, κοντά στο Ποντικονήσι.

Στην Ελλάδα φαλαινοδέλφινα κάποιες φορές αποκαλούνται οι ζιφιοί (Ziphius cavirostris), οι οποίοι λέγονται και ραμφοφάλαινες, αλλά η ορθότερη ονομασία των οποίων είναι μόνο ζιφιός.

Ο ψαράς με πολύ δυσκολία κατάφερε να απελευθερώσει το μικρό ζιφιό από τα δίκτυα και το άφησε να συνεχίσει το ταξίδι του στην θάλασσα.

Να σημειωθεί πως πρόκειται για προστατευόμενο είδος κήτους  και σίγουρα η πράξη του Κισσαμίτη ψαρά πρέπει να αποτελέσει παράδειγμα προς μίμηση.

Ζιφιός, μια φάλαινα με όψη δελφινιού

Μοιάζει με ένα μεγάλο και παράξενο στην όψη δελφίνι, αλλά είναι φάλαινα. Επιδέξιος δύτης, με μια… ανάσα βουτά στα 1.000 μέτρα για 20 έως και 70 λεπτά! Αυτός είναι και ο λόγος που οι επιστήμονες δυσκολεύονται να διεισδύσουν στα άδυτα της ζωής του ζιφιού (Ziphius cavirostris). Έτσι, ακριβή στοιχεία δεν υπάρχουν για τον πληθυσμό του σε καμία περιοχή της Μεσογείου.

Είναι ωστόσο γνωστό ότι το μέσο μήκος του φτάνει τα 7 μέτρα και ότι, τουλάχιστον στη Μεσόγειο, τρέφεται σχεδόν αποκλειστικά με καλαμάρια. Προτιμά τις θαλάσσιες περιοχές με απότομη κλίση όπου το βάθος αυξάνεται απότομα, πάρα πολύ σπάνια κάνουν άλματα και αποφεύγουν την επαφή με τον άνθρωπο.

Στις ελληνικές θάλασσες, τον συναντάμε στις περιοχές όπου «συχνάζουν» και οι φυσητήρες, όπως στην Ελληνική Τάφρο, η οποία καλύπτει την περιοχή από τη Βορειοδυτική Κέρκυρα ως την Ανατολική Ρόδο. Αν και παρών σε ολόκληρη την Ελληνική Τάφρο, οι περιοχές όπου παρατηρείται σταθερά το είδος είναι η Νότια Κρήτη και η Δυτική Λευκάδα.

Πηγή: flashnews.gr

Μια παρέα μαθητών λυκείου έκανε βόλτα στην παραλία Τζένσεν του Ορλάντο στη Φλόριντα των ΗΠΑ, όταν είδαν να σφαδάζει στα κύματα ένας καρχαρίας, που είχε μπλεχτεί σε πετονιά.

Χωρίς να διστάσει ούτε στιγμή ένας νεαρός έτρεξε να βοηθήσει το κήτος. Αψηφώντας τον κίνδυνο έπιασε τον καρχαρία με γυμνά χέρια απ’ την ουρά, τον έσυρε έξω και με τη βοήθεια των φίλων του τον απελευθέρωσε απ’ την πετονιά, ενώ του έβγαλε κι ένα αγκίστρι που κρεμόταν απ’ τα σαγόνια του. Στη συνέχεια οδήγησε το κήτος πίσω στη θάλασσα και το απελευθέρωσε. Τη σκηνή κατέγραψε με την κάμερα του κινητού του ένας φίλος του. Δείτε το video από τη διάσωση του καρχαρία:

Πηγή: iefimerida.gr

Το 15% των ειδών ιππόκαμπων της Μεσογείου, συνολικά 14 είδη, απειλούνται πλέον με εξαφάνιση, προειδοποιεί η τη Διεθνή Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN), ο οργανισμός που εκδίδει την επίσημη Κόκκινη Λίστα των απειλούμενων ειδών.

Οι ιππόκαμποι απειλούνται κυρίως από την απώλεια των ενδιαιτημάτων και την υποβάθμιση που προκαλείται από την παράκτια ανάπτυξη και την αλιεία.

Μεγάλο ρόλο παίζουν οι τράτες και άλλα αλιευτικά εργαλεία που σέρνονται στο βυθό και παρασύρουν ό,τι βρουν μπροστά τους.

Επιπλέον, οι ιππόκαμποι που συλλαμβάνονται ως παράπλευρη απώλεια στην αλιεία άλλων ειδών συνήθως δεν απελευθερώνονται αλλά διατηρούνται σε ενυδρεία, πωλούνται ως θρησκευτικά φυλαχτά ή χρησιμοποιούνται σε παραδοσιακά «φάρμακα».

Τα απειλούμενα είδη ιππόκαμπου Hippocampus hippocampus και Hippocampus guttulatus παρουσιάζουν συρρίκνωση των πληθυσμών κατά 20-30% κατά τις τελευταίες δεκαετίες.

Για το λόγο αυτό έχουν τεθεί υπό προστασία μέσω της Σύμβασης για το Διεθνές Εμπόριο Απειλούμενων Ειδών Άγριας Πανίδας και Χλωρίδας. (CITES). Περιλαμβάνονται επίσης στο παράρτημα ΙΙ των Ειδικά Προστατευόμενων Περιοχών και της Βιολογικής Ποικιλότητας (SPA / BD) του πρωτοκόλλου της σύμβασης της Βαρκελώνης.

Επιπλέον, ορισμένες μεσογειακές χώρες, όπως η Σλοβενία, προστατεύουν τους ιππόκαμπους μέσω της εθνικής νομοθεσίας.

Όπως υπογραμμίζει η Ένωση, οι κανονισμοί αυτοί δεν επαρκούν για την αντιμετώπιση θεμάτων όπως η παράπλευρη αλίευση και η καταστροφή των υγροβιότοπων λόγω της αλιείας με τράτες. «Η επιβολή νόμου και η επέκταση των περιορισμών στις δραστηριότητες αυτές είναι απαραίτητες» σημειώνει.

Ωστόσο, όπως υπογραμμίζεται, δεν είναι επαρκείς οι διαθέσιμες πληροφορίες για αυτά τα είδη ψαριών για να μπορεί να εκτιμηθεί το επίπεδο του κινδύνου εξαφάνισης στην περιοχή της Μεσογείου. Επομένως, περαιτέρω έρευνα χρειάζεται για τη διανομή τους, τις τάσεις του πληθυσμού, τις απειλές και να καθορίσει εάν απαιτούνται δράσεις διατήρησης.

Πηγή: ΤΟ ΒΗΜΑ

Η αύξηση της θερμοκρασίας των θαλασσών λόγω της κλιματικής αλλαγής έχει ακόμη μια επίπτωση για το περιβάλλον και τη δημόσια υγεία: μπορεί να αυξήσει έως επτά φορές σε σχέση με σήμερα τα επίπεδα του συσσωρευμένου τοξικού υδραργύρου στα ψάρια.Το πρόβλημα εκτιμάται ότι είναι πιο σοβαρό στη Βόρεια Ευρώπη, ενώ αντίθετα στη Νότια Ευρώπη και στη Μεσόγειο μπορεί να συμβεί το αντίθετο, δηλαδή να μειωθεί ο υδράργυρος στα ψάρια.

Αυτό είναι το συμπέρασμα μιας νέα σουηδο-αμερικανικής επιστημονικής έρευνας, η οποία -μέσα από πειράματα- κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η αύξηση των βροχοπτώσεων λόγω της αλλαγής του κλίματος αυξάνει την ποσότητα των διαφόρων οργανικών υλικών που καταλήγουν από τη στεριά στη θάλασσα. Αυτό μεταβάλλει την τροφική αλυσίδα, αυξάνοντας τελικά το επίπεδο υδραργύρου στον οργανισμό των ψαριών.

Ο υδράργυρος είναι ένα από τα πιο τοξικά μέταλλα στον πλανήτη μας και, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, συνιστά μια από τις δέκα σημαντικότερες απειλές για τη δημόσια τυγεία. Μεταξύ άλλων, προσβάλλει το νευρικό σύστημα (προκαλώντας παράλυση και νοητική υστέρηση στα παιδιά), το πεπτικό, το ανοσοποιητικό, τους πνεύμονες, τα νεφρά, τα μάτια και το δέρμα. Η συχνότερη μορφή έκθεσης στον υδράργυρο είναι η κατανάλωση ψαριών που περιέχουν μεθυλυδράργυρο, μια οργανική μορφή της εν λόγω χημικής ουσίας, που σχηματίζεται, όταν τα βακτήρια αλληλεπιδρούν με τον υδράργυρο που υπάρχει στο νερό, στο χώμα και στα φυτά, μετατρέποντάς τον σε οργανικό υδράργυρο.

Ο υδράργυρος

Τα επίπεδα υδραργύρου στα οικοσυστήματα παγκοσμίως εκτιμάται ότι έχουν αυξηθεί κατά 200% έως 500% μετά τη βιομηχανική επανάσταση. Το 2013 υπογράφηκε από 136 χώρες η διεθνής συμφωνία της Μιναμάτα για να περιορίσει την ποσότητα υδραργύρου στο περιβάλλον.Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή Έρικ Μπιορν του Τμήματος Χημείας του Πανεπιστημίου της πόλης Ουμέα, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στην επιθεώρηση «Science Advances», επισήμαναν ότι ανακάλυψαν έναν άγνωστο έως τώρα τρόπο, που προκαλεί αύξηση του μεθυλυδραργύρου στις θάλασσες και στις λίμνες.

Καθώς ολοένα ανεβαίνουν οι θερμοκρασίες, αυξάνουν συνεχώς οι οργανικές ύλες που καταλήγουν σε ωκεανούς και λίμνες (εκτιμάται μια αύξησή τους κατά 15% – 30% έως το 2100), πράγμα που ενθαρρύνει την ανάπτυξη των βακτηρίων σε βάρος του φυτοπλαγκτού. Αυτή η αφθονία των βακτηρίων αναμένεται να ευνοήσει την αύξηση (κατά 200% έως 700%) του μεθυλυδραργύρου στο ζωοπλαγκτόν, που με τη σειρά τους τρώνε τα ψάρια. Οι ερευνητές εκτιμούν πάντως ότι δεν θα επηρεασθούν εξίσου όλες οι περιοχές του πλανήτη. Στις παράκτιες περιοχές και λίμνες του Βορρά το πρόβλημα θα είναι μεγαλύτερο, ενώ αντίθετα στη Μεσόγειο θεωρείται πιθανό να υπάρξει ακόμη και μείωση του οργανικού υδραργύρου (μεθυλαργύρου) στα ψάρια.

Πηγή: ΤΟ ΒΗΜΑ

Η oικοδομική ανάπτυξη που παρατηρείται στην στεριανή πλευρά του νησιού από Άγγλους, Γερμανούς, Ρώσους, και άλλους διαφόρων εθνικοτήτων νέων ιδιοκτητών ακινήτων, συμπαρασύρει σε ραγδαία μεταβολή και το υδάτινο τμήμα του νησιού, υπενθυμίζοντας ότι η ανάπτυξη σήμερα στον αναπτυγμένο κόσμο έχει και το ανάλογο τίμημα, φέρνοντας ραγδαίες κι απρόβλεπτες αλλαγές στο φυσικό μας περιβάλλον και το κλίμα. Η κλιματική αλλαγή είναι εδώ, ως συνέπεια της υπερκατανάλωσης και της αλόγιστης χρήσης των φυσικών πόρων. Μετά τους Γερμανούς, τους Λαγοκέφαλους κι άλλα άγνωστα και συνεπώς ανώνυμα ψάρια που κατά καιρούς πέφτουν στα δίχτυα των Μεγανησιωτών, ένα νέο είδος εμφανίζεται. Πρόκειται για ψάρι που αλιεύθηκε περί τα τέλη Οκτωβρίου στον Αθερινό στο μεγάλο Νησώπουλο με παραγάδι από τον κ. Δάγλα Πανογιώργο. Στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του πανέμορφου και μυστήριου ψαριού εκτός από τις μαύρες ρίγες και οι άσπρες άκρες της ουράς. Για την Ιστορία, επειδή «ο φόβος φυλάει τα έρημα» το ψάρι δεν κατέληξε στο πιάτο του ψαρά.

Πηγη: imerazante.gr
Φωτο: meganisinews-eu